امروز روز زمین هست. به همین مناسبت، این ویدئو را که نزدیک به دو سال پیش و البته به یاد بازماندگان زلزلهی ورزقان و حادثه مدرسه شینآباد تهیه شده بود را با شما قسمت میکنیم. البته این بار بیشتر هدف، توجه به خود زمین، این یگانه سیاره و پناهگاه ما انسانها هست که با دستان خود در حال ویران کردن آن هستیم؛ با دشمنیها و جنگافروزیها. در بطن چنین رفتارهایی هدفی جز پیشی گرفتن از یکدیگر در غارت و استثمار هرچه بیشتر سرمایههای طبیعی نداریم.
۱۳۹۳/۰۲/۰۲
روز زمین
۱۳۹۳/۰۱/۲۴
یک بازی آموزشی فوقالعاده
![]() |
محیط بازی Super Planet Crash
|
در طراحی این بازی به شکل دقیقی از قوانین گرانش نیوتن برای تعریف کنش و واکنش بین ستاره مرکزی و اجرامی که شما در مدار گردش بدور آن قرار میدهید، استفاده شده است. این اجرام خود میتوانند سیاراتی کم جرم (مانند زمین)، پرجرم (مانند مشتری) و یا حتا یک ستارهی همدم دیگر (مثلن یک ستاره کوتوله) باشد. هدف در این بازی آن است که شما بتوانید تا جای ممکن منظومهی خود را در فاصلهی ۲ واحد نجومی* از ستارهی مرکزی، با سیارات و یا ستارگان پر کنید و این درست همان چالشی است که شما با آن روبرو هستید. منظومهی شما باید ۵۰۰ سال پایدار بماند، به این ترتیب که همکنش اجرام نبایستی باعث به هم خوردن پایداری هیچ یک از اجرام منظومهی شما و در نتیجه بیرون انداخته شدن آن به فراسوی محدودهی ۲ واحد نجومی شود.
۱۳۹۳/۰۱/۲۲
۱۳۹۳/۰۱/۱۸
تغییرات اقلیمی
نگاهی به این پویانمایی شگفتانگیز داشته باشید که رفتار بشریت با کرهی
زمین را در طول ۱۰۰ سال گذشته به تصویر میکشد و دورنمایی از
زمین در ۱۰۰ سال آینده با توجه به روند موجود در تولید گازهای گلخانهای ارائه میدهد. همانطور که در این پویانمایی توضیح داده میشود، در هر حال ما به شکل
غیر قابل اجتنابی درگیر اثرات نابهنجار تغییرات اقلیمی شدهایم و راهی جز سازگاری (Adaptation) با این
تغییرات نداریم. اما آنچه که مهم است آنست که در کنار سازگاری با شرایط موجود، بایستی تلاش کنیم که تولید
عوامل تشدید کننده این تغییرات را نیز کاهش دهیم (Mitigation). یکی از راهکارهای ممکن، کاهش سطح تولید
گازهای گلخانهای تا آنجایی است که تا انتهای قرن حاضر، دمای میانگین کرهی زمین تنها
تا ۲ درجه سانتیگراد افزایش یابد. این شدنی است و تنها بستگی به همت خود ما
دارد. بایستی تولید گازهای گلخانهای را کاهش دهیم! برای اینکه بتوانیم افزایش دمای میانگین زمین را تا
زیر ۲ درجه تا انتهای این قرن نگه داریم، تنها مجاز به تولید "۲۵۰ میلیارد تن کربن" دیگر تا انتهای قرن ۲۱ میباشیم.
این درحالی است که در حال حاضر ما در حال انباشت ۱۰ میلیارد
تن کربن در سال در جو میباشیم. بنابراین با روند موجود، ظرفیت مجاز خود را تنها تا
۲۵ سال دیگر، یعنی سال ۱۴۱۷ خورشیدی تکمیل خواهیم کرد و پس از آن هر
میزان تولید مضاعف کربن، به معنای افزایش بیشتر دمای زمین و مواجههی اجتناب ناپذیر
با تمام اثرات ناگوار آن خواهد بود.
