۱۳۹۳/۱۱/۱۰

روز یادبود در سازمان ناسا

دیروز در ناسا به نام افرادی نامگذاری شده بود که جان خود را در راه دست یافتن بشریت به مرزهایی که زمانی چیزی جز افسانه و رویا به نظر نمی‌رسیدند، فدا کردند. مجموعه ای که مشاهده می‌کنید در همین ارتباط می باشد.
خدمه نخستین برنامه آپولو (Apollo-1) که خود را برای رفتن به ماه آماده می‌کردند، در تاریخ ۷ بهمن ۱۳۴۵ به هنگام تمرین داخل سفینه بر روی زمین و به علت اشتعال‌زایی مواد داخل سفینه و وجود اکسیژن خالص در محیط، در آتش سوختند. این حادثه باعث شد ناسا تغییرات اساسی در طراحی کپسول فضاپیما بدهد.

Virgil Grissom, Edward White, Roger Chaffee :Apollo-1 خدمه ماموریت 

۱۳۹۳/۱۰/۲۶

افق‌های‌نو برای رویارویی با پلوتن آماده می‌شود

بهترین تصاویری که تاکنون و توسط تلسکوپ هابل از پلوتن تهیه شده
کاوشگر فضایی افق‌های‌نو (New Horizons) به زودی اولین مرحله از مجموعه مراحل رویارویی خود با پلوتن را انجام خواهد داد تا ‌‌نهایتن در تاریخ ۲۳ تیر ماه ۹۴ (۱۴ ژولای ۲۰۱۵) از نزدیک‌ترین فاصله از سطح این جرم فرانپتونی و از میان مدار ۵ قمر شناخت شده آن گذر کند. اولین مرحله‌ی آماده سازی برای این رویارویی، شامل تصویربرداری از پلوتن در تاریخ ۵ بهمن (۲۵ ژانویه) خواهد بود. این تصاویر که به تدریج و با نزدیک‌تر شدن کاوشگر به پلوتن واضح‌تر خواهند شد، به تیم‌ هدایت کننده این فرصت حیاتی را خواهد داد تا دید بهتری نسبت به ۲۲۰ میلیون کیلومتر باقی‌ مانده از سفر کاوشگر داشته باشند (کیفیت تصاویر تهیه شده توسط افق‎های‌نو از پلوتن و سامانه اقماری‌اش از اواخر فرودین ماه نسبت به تصاویری که از زمین و یا تلسکوپ فضایی هابل تهیه شده‌اند پیشی‌ خواهد گرفت). افق‌های‌نو تا اینجا مسافتی در حدود ۵ میلیارد کیلومتر را برای رسیدن به نخستین جرم فرانپتونی که توسط بشر از نزدیک تحت بررسی قرار خواهد گرفت را پیموده است. کاوشگر در طول چند ماه آینده، صد‌ها عکس از پلوتن و سامانه اقماری آن برداشت خواهد کرد تا تخمین بهتری از فاصله‌ی خود از این سامانه داشته باشد. با این حال، تا اردیبهشت ماه، تمام تصاویر تهیه شده چیزی بیش از نقاطی درخشان در یک پس‌زمینه‌ی تاریک بدست نخواهند داد. همین تصاویر، در عین حال، به تیم‌ هدایت کننده‌ی کاوشگر اطلاعات کافی‌ برای انجام مانورهایی به منظور تصحیح مسیر حرکت فضاپیما را خواهد داد. علاوه بر این، در طی‌ نخستین مراحل آماده سازی، دیگر ابزار علمی‌ کاوشگر نیز اقدام به اندازه‌گیری پارامترهایی در ارتباط با محیط اطراف کاوشگر در فضا همچون ذرات گرد و غبار و یا ذرات باردار و پر انرژی که از خورشید سرچشمه گرفته‌اند خواهند کرد.

تا چند ماه دیگر نفس در سینه‌ها حبس!

۱۳۹۳/۱۰/۱۲

بهبود الگوی آلودگی هوا در شمال شرق آمریکا

این تصاویر بهبود وضعیت آلودگی هوا را در مناطقی از شمال شرق ایالات متحده، از بوستون تا ریچموند
.در طی سال‌های ۲۰۰۵ (تصویر سمت چپ) تا ۲۰۱۱ (تصویر سمت راست) نشان می‌دهد
دی‌ اکسید نیتروژن گازی است به رنگ قهوه‌ای روشن که می‌تواند باعث ایجاد مشکلات جدی در بدن انسان مانند سرطان ریه و سکته قلبی شود. این گاز به طور کلی یه شکل یک پروکسی در جهت آلودگی هوا عمل می‌کند، بدین معنا که به شکل‌گیری آلاینده‌های دیگر در هوا کمک می‌کند که خود باعث ایحاد دیگر مشکلات تنفسی و قلبی می‌شوند. این گاز در درجه اول در جریان احتراق بنزین در موتور خودروهای سواری و همچنین سوختن زغال سنگ در نیروگاه‌های تولید برق ایجاد می‌شود. در ابالات متحده به لطف وضع مقررات سختگیرانه در کارخانجات تولید خودرو و برق، پیشرفت‌های فن‌آوری در طی یک دهه گذشته و همچنین تغییرات اقتصادی، از شدت آلودگی هوا - و از جمله میزان دی‌ اکسید نیتروژن موجود در جو - با وجود رشد جمعیت و افزایش تعداد اتومبیل‌های موجود در جاده‌ها، کاهش یافته است.

۱۳۹۳/۰۹/۲۰

نتایج تحلیل بخار آب موجود در دنباله‌دار «چوری»

نسبت دوتریوم به هیدروژن در نقاط مختلف منظومه‌ی خورشیدی
محققان سازمان فضایی اروپا با بررسی نتایج تحلیل بخار آب موجوددر دنباله‌ی دنباله‌دار «چوری» توسط فضاپیمای روزِتا متوجه شدند که ترکیبات ایزوتوپی موجود در بخار آب این دنباله‌دار با آنچه که بر روی زمین مشاهده می‌شود، تفاوت چشمگیری دارد. بر روی زمین به طور معمول، در آب، در کنار هر ۷۰۰۰ اتم معمولی‌ هیدروژن، ۱ اتم دوتریوم وجود دارد (دوتریوم گونه‌ای اتم هیدروژن است که درون هسته‌ی آن علاوه بر پروتون یک نوترون نیز وجود دارد). حال آنکه در بخار آب منتشر شده از دنباله‌دار، این میزان تقریبا ۳ برابر بیشتر می‌باشد، یعنی ۱ اتم دوتریوم در کنار تقریبن هر ۲۰۰۰ اتم معمولی‌ هیدروژن). این یافته که ظن آن نیز پیشتر می‌رفت، منشأ آب موجود بر روی زمین که محل بحث بسیاری از مححقان می‌باشد را همچنان به عنوان معمایی حل نشده باقی‌ خواهد گذاشت.


۱۳۹۳/۰۹/۱۸

کشف یک کهکشان مارپیچی عجیب

گروهی از پژوهشگران به تازگی کهکشانی مارپیچی را مشاهده کرده‌اند که ذرات زیراتمی‌ (الکترون، پروتون و نوترون) را با سرعتی‌ نزدیک به سرعت نور از خود دفع می‌کند. نکته‌ی عجیب این مشاهده آنست که تاکنون چنین پدیده‌ای تنها در کهکشان‌های بیضوی مشاهده شده بود. توضیح آنکه عقیده بر این است (شاید دیگه بهتره بگیم: بود) که آشفتگی‌ ناشی‌ از ترکیب کهکشان‌های مارپیجی (برای تشکیل کهکشان‌های بیضوی) امکان شکل‌گیری هرگونه بازوی مارپیچی را به دور سیاهچاله مرکزی کهکشان بیضوی از بین می‌برد!

آنطور که این پژوهشگران در مقاله خود در ارتباط با این پدیده توضیح داده‌اند، تنها در چند حالت می‌توان چنین تعارضی را توجیح کرد: ۱) یا اینکه خود کهکشان مارپیچی دارای یک هسته فوق آشفته می‌باشد که خود دلیل مختلفی‌ می‌تواند داشته باشد؛ مثلن حضور در یک محیط پرتراکم، ۲) یا اینکه بنا به دلایلی بازوهای کهکشانی پس از ترکیب دو کهکشان اولیه تشکیل شده‌اند، و یا اینکه ۳)  روند ترکیب، ممان لازم برای از بین بردن بازوهای کهکشان مادر را نداشته است.