چندی پیش سازمان ناسا بر روی خروجی وبگاه خود دستاورد پژوهشی را منتشر کرد که حاکی از یافتهی بزرگی بود. ناسا در این خبر که مانند بمبی به سرعت در فضای مجازی بازتاب پیدا کرد، اعلام کرد که تلسکوپ فضایی کپلر موفق به شناسایی سیارهی فراخورشیدی دوردستی شده است که بدور ستارهای بسیار شبیه به خورشید در حال گردش میباشد. دو ویژگی بارز به انتشار این خبر رنگ و لعاب داد. نخست آنکه سیارهی یافت شده – که در حال حاضر با نام «کپلر-۴۵۲ب» معرفی شده است – در «پهنهی زیستپذیر» سامانهی ستارهای خود قرار دارد و دوم آنکه از نظر اندازه، همسانی بسیاری با زمین دارد. رفتار ناسا در اعلام این خبر، کم سابقه بود، به نحوی که از دست کم یک روز پیش از اعلام آن با بیان آنکه به زودی خبر یک کشف مهم را اعلام خواهد کرد، به هیجان مخاطبان خود افزود.
- با قرار گرفتن خبر بر روی وبگاه ناسا، بسیاری از سایتها و شبکههای اجتماعی در سراسر جهان و از جمله ایران با نام بردن از این سیارهی تازه کشف شده با عباراتی همچون «سیاره دوقلوی زمین»، «زمین ۲»، «پسر عموی/برادر پیرتر زمین»، به پیشواز این خبر رفتند. در علم آمار، کشف تنها یک مورد استثنایی در یک مجموعهی محدود، به منزلهی وجود موارد بیشماری از این دست در جامعهی بیکرانِ در دست بررسی، شمرده میشود. به همین ترتیب، چنین کشفی که نمونهی آن البته پیشتر در دیگر مشاهدات رصدخانهی فضایی کپلر نیز دیده شده بود، این استدلال قدیمی را با خود به همراه آورد که زمین تنها جرم کیهانی شناخته شده در جهان نیست که در پهنهی زیستپذیر سامانهی خود قرار گرفته است و بیکتمان در جهان نمونههای بیشمار دیگری از سیارات زمینسان وجود خواهند داشت که در پهنهی زیستپذیر سامانهی ستارهای خود قرار گرفتهاند و چه بسا امکان شناسایی نشانههایی از حیات در بسیاری از آنها در آیندهی دور و نزدیک برای بشر زمینی امکانپذیر شود.
